I Am Cuba (Soy Cuba), 1964 yılında Sovyetler Birliği ve Küba'nın ortak yapımı olarak çekilen ve sinema tarihinde görsel bir devrim yaratan bir filmdir. Yönetmen Mikhail Kalatozov'un başyapıtı olan eser, devrim öncesi Küba'nın toplumsal gerçekliğini dört ayrı öykü üzerinden, adeta bir şiir gibi işler. Film, bir yandan Batista rejiminin baskısı altında ezilen köylülerin, işçilerin ve öğrencilerin yaşam mücadelesini anlatırken, diğer yandan lüks içinde yüzen Amerikalı turistler ve zenginlerin dünyasını keskin bir karşıtlıkla gözler önüne serer.

Görsel anlatımıyla adeta nefes kesen I Am Cuba, özellikle kameranın inanılmaz hareketleri ve siyah-beyaz görüntülerdeki kontrastla hatırlanır. Uzun plan sekanslar ve deneysel kamera açıları, filme benzersiz bir dinamizm katar. Sergei Urusevsky'nin görüntü yönetmenliği, sinema okullarında ders konusu olacak kadar etkileyicidir. Oyunculuklar ise profesyonel olmayan oyuncularla gerçekçi bir dokunuş sağlar ve izleyiciyi Küba halkının içine çeker.

Film, ilk çıktığı dönemde beklenen ilgiyi görmemiş olsa da, 1990'larda yeniden keşfedilmiş ve hak ettiği saygıyı kazanmıştır. Günümüzde hem bir politik manifestonun gücünü hem de sinema sanatının sınırlarını zorlayan bir estetik şöleni aynı anda sunmasıyla izlenmeyi fazlasıyla hak ediyor. I Am Cuba, sadece tarihsel bir belge değil, evrensel insani duygulara dokunan ve görsel olarak büyüleyici bir deneyim sunan zamansız bir klasiktir. Küba'nın ruhunu anlamak isteyen her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıt.