Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırklı yaşlarında ve ölüm döşeğinde olan bir adamın zihninde gezinirken, onun çocukluk anıları, annesiyle ilişkisi, savaşın yarattığı travmalar ve bireysel hafızanın Sovyet ulusunun kolektif tarihiyle nasıl iç içe geçtiğini lirik bir dille anlatır. Tarkovski'nin kendi hayatından derin izler taşıyan yapım, geleneksel anlatı yapısını tamamen reddederek, rüya, anı ve tarihsel arşiv görüntülerini bir araya getirir.

Oyunculuk performansları, filmin duygusal yoğunluğunu taşıyan temel unsurdur. Margarita Terekhova, hem annenin gençliğini hem de adamın eski eşini aynı anda canlandırarak unutulmaz bir performans sergiler. Innokentiy Smoktunovskiy'in seslendirdiği anlatım, filmin melankolik ve düşündürücü atmosferini güçlendirir. Tarkovski'nin yönetmenliği ise her karede kendini hissettirir; uzun planlar, doğa imgeleri ve suyun kullanımı, izleyiciyi adeta bir meditasyon haline sokar.

'Mirror' izlenmesi gereken bir filmdir, çünkü sadece bir hikaye anlatmaz, bir deneyim sunar. Zaman, hafıza ve insan ruhunun derinliklerine yapılan bu görsel şiir, her izleyişte yeni anlamlar keşfedilebilecek katmanlara sahiptir. Sinemanın anlatım olanaklarını genişleten bu başyapıt, sanat sinemasına ilgi duyan herkesin mutlaka Türkçe altyazı seçeneğiyle izlemesi gereken bir eserdir.