Werner Herzog'un 1979 yapımı 'Nosferatu the Vampyre' (Nosferatu: Phantom der Nacht), F.W. Murnau'nun 1922 tarihli sessiz klasiği 'Nosferatu'ya saygı duruşu niteliğinde bir yeniden çevrimdir. Film, Kont Drakula'nın Transilvanya'daki kasvetli şatosundan ayrılıp, emlak danışmanı Jonathan Harker'ın memleketi Wismar'a taşınmasıyla başlar. Ancak Drakula'nın gelişi, beraberinde ölümcül bir veba salgınını getirir ve kasaba hızla bir ölüm tuzağına dönüşür. Herzog, bu gotik hikayeyi sadece bir korku filmi olarak değil, yalnızlık, tutku ve kaçınılmaz kader üzerine derin bir dram olarak ele alır.

Klaus Kinski, Kont Drakula rolünde adeta bir ikon haline gelmiştir. Onun tasviri, geleneksel, çekici vampir imgelerinden uzak, hasta, yalnız ve acı çeken bir yaratıktır. Bu fiziksel ve ruhsal kırılganlık, karaktere beklenmedik bir sempati katarken, aynı zamanda ürpertici bir tehdit unsuru oluşturur. Isabelle Adjani ise Lucy Harker rolünde, saflığı ve gücüyle Drakula'nın karşısında duran tek umudu mükemmel bir şekilde canlandırır. Bruno Ganz'ın Jonathan Harker performansı da hikayenin duygusal ağırlığını taşımada başarılıdır.

Herzog'un yönetmenliği, filmi bir başyapıta dönüştüren en önemli unsurdur. Hollanda'daki doğal sis manzaraları ve tarihi mekanlarda çekilen görüntüler, Jörg Schmidt-Reitwein'in muhteşem sinematografisiyle birleşerek, kasvetli ve rüya gibi bir atmosfer yaratır. Popol Vuh'un hipnotik müzikleri ise bu görsel şölene eşlik ederek izleyiciyi filmin içine çeker. Film, sadece korku unsurlarıyla değil, varoluşsal sorgulamaları ve güzelin içindeki çirkinliği (ya da tam tersini) sunuşuyla da iz bırakır.

'Nosferatu the Vampyre', vampir mitolojisine farklı bir bakış açısı getiren, görsel olarak büyüleyici ve oyunculuk performanslarıyla unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. Klasik korkunun sanatsal bir yorumunu arayanlar, bu Herzog klasiğini mutlaka izlemelidir. Film, türün hayranları için olduğu kadar, derinlikli ve atmosferik anlatımları seven her sinemasever için de kaçırılmaması gereken bir yapımdır.